محمد تقي جعفري

219

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

و آنان هستند خزينه‌هاى خداوند رحماناگر سخن گويند ، راست گويند و اگر سكوت كنند [ گويندگان ] به آنان سبقت نگيرندهر طلايه دارى بايد به مردم خود راست بگويد و عقل خود را به كار بيندازدو از اهل آخرت باشدزيرا از عالم آخرت آمده و به سوى آن برمىگرددكسى كه با بينايى دلش مىنگرد و با بصيرت عمل مىكندآغاز كارش اين است كه بايد بداند آيا عمل او به ضرر او است يا به نفع اواگر به سود اوست حركت خود را ادامه بدهد و اگر به زيان او است از حركت در مسيرى كه به زيان او مىانجامد باز ايستدزيرا كسى كه بدون علم حركت مىكند ، مانند كسى است كه بيراهه مىرودچنين شخصى هر اندازه كه از راه واضح دور شود از هدفى كه به آن نيازمند است دور تر مىگرددو آن كسى كه به علم عمل كند مانند كسى است كه در راه آشكار و روشن حركت مىنمايدآن كس كه بينا است بنگرد و ببيند آيا او واقعا در حال حركت به پيش است يا گردنده به عقبو بدان براى هر ظاهرى باطنى است بر مثال خود . آنچه كه ظاهرش پاك است ، باطنش نيز پاك استو آنچه كه ظاهرش پليد است باطنش نيز پليد استپيامبر صادق صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرموده است : « خداوند دوست مىدارد بنده را در حالى كه دشمن مىدارد عمل او را و عمل او را دوست مىدارد و بدنش را دشمن مىدارد » و بدان براى هر عملى گياهى استو هيچ گياهى از آب بىنياز نيستو آبها مختلفند آن آب كه پاك باشد سيراب كردنش ، كشتش پاك و ميوهء آن شيرين خواهد بود و آنچه كه سيراب شدن آن پليد باشد ، كشتش پليد و ميوه اش تلخ خواهد بود